1مقدمه: از جمله دغدغه های اصلی معلولین و خانواده های آنها، مسئله ­ی اشتغال این افراد می باشد که بررسی همه جانبه ی آن مورد تاکید بسیاری از متخصصین حوزه مشاوره می باشد. در همین راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفی موانع اشتغال معلولین مرد جسمی-حرکتی انجام گرفت. روش کار: پژوهش حاضر به لحاظ ماهیت از نوع کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی و به لحاظ اجرا به روش تجربه زیسته انجام شده است. جامعه پژوهش حاضر کلیه­ی معلولین جسمی-حرکتی شهر یزد در سال 1401 بودند. در این پژوهش نمونه آماری به روش نمونه گیری هدفمند و در دسترس از میان جنس مردان انتخاب شد. حجم نمونه تا رسیدن به اشباع داده ها ادامه داشت و در نهایت 12 مصاحبه انجام شده است. به منظور تحلیل داده ها از روش کدگذاری به روش هفت مرحله ای کلایزی استفاده شده است. یافته ها: نتایج حاصل از مصاحبه ها نشان داد که موانع اشتغال معلولین در سه مضمون اصلی 1. محیط و اجتماع 2. خانواده  3. فردی و درونی قابل بررسی است. همچنین، در خصوص موانع اشتغال معلولین جسمی-حرکتی 18 مضمون فرعی شناسایی شد. نتیجه گیری: با توجه به تفاوت­های ویژه ای که در معلولیت ها مشاهده می شود، این افراد با موانع بسیاری در زمینه اشتغال مواجه هستند که در این نوشتار به بررسی آنها پرداخته شده است بنابراین به منظور کاهش موانع اشتغال معلولین نیازمند برنامه ریزی ساختاری و کاربردی در سطوح مختلف هستیم که این امر تحقق یابد.

وضعیت طرد اجتماعی معلولین از موضوعات مهم در حیطه مطالعات ناتوانی محسوب می شود. پژوهش حاضر در پی فهم و توصیف وضعیت طرداجتماعی معلولین و چگونگی توزیع این مهم در بین معلولین می باشد. به عبارت بهتر در این پژوهش به میزان طرد معلولین از روابط و مشارکت های اجتماعی، تحصیلات، بازارکار و متعاقبا شرمساری معلولین پی خواهیم برد. هدف اصلی این تحقیق شناخت و بررسی توزیع ابعادطرد اجتماعی در بین معلولین جسمی و حرکتی می باشد. همچنین دراین تحقیق از روش کمی (پیمایش) استفاده شده است. جامعه آماری در این تحقیق، معلولین جسمی حرکتی 64-15 سال می باشند که در بهزیستی مرکز شهرستان ریدارای پرونده هستند. حجم نمونه متشکل از 369 نفر می باشد و تکنیک جمع آوری داده ها نیز پرسشنامه می باشد. از نرم افزار spss نیز برای توصیف داده ها استفاده شده است. یافته های تحقیق گویای آن است که معلولین طرداجتماعی شدیدی را در همه ابعاد طرد از جمله، طرد از مشارکت های اجتماعی، بطوریکه 67.2 درصد دارای مشارکت اجتماعی پایین می باشند. طرد از روابط اجتماعی، بطوریکه 68.6 درصد دارای روابط اجتماعی بسیار پایین می باشند، طرد از بازارکار، بطوریکه حدود 50 درصد جمعیت بیکار، و مابقی دارای اشتغال کاذب و غیر رسمی هستند، طرد از تحصیلات، بطوریکه سطح تحصیلات 55 درصد جمعیت نمونه زیر دیپلم می باشد و متعاقبا احساس شرمساری اجتماعی شدیدی را تجربه می کنند. با توجه به حجم گسترده فقر، بی سوادی، بیکاری و همچنین فقر در روابط و مشارکت های اجتماعی و شرمساری در بین معلولین، و با توجه به جوان بودن جامعه آماری که نشان از روند رو به پیشرفت این خطر غیر قابلانکار دارد و اگر این روند ادامه یابد باعث طرد مطلق افراد معلول می شود، باید تدابیر و رویکردهای علمی برای توقف و کاهش چشم گیر طرد اجتماعی معلولین و متعاقبا این معضلات اتخاذ شود.

مقدمه: می توان مدعی بود که دینداری کارکرد معنابخشی به زندگی دارد و با خلق چشم اندازی مثبت در زندگی، تاثیر شگرفی روی شادمانی دارد. به منظور معرفت تجربی به این امر، پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین دینداری و شادکامی در بین معلولین جسمی حرکتی آسایشگاه های شهر تهران می پردازد.روش: مطالعه حاضر با روش پیماش مقطعی و طرح همبستگی و با استفاده از پرسشنامه های دینداری آلپورت و شادکامی آکسفورد، در بین 248 نفر از معلولین جسمی حرکتی در 9 مرکز مراقبت در شهر تهران انجام شده است.یافته ها: همبستگی بالایی بین دینداری درونی و دینداری بیرونی با شادکامی وجود دارد. ضمن اینکه دینداری درونی بیشتر از دینداری بیرونی روی شادکامی معلولین موثر است.بحث: گرچه دینداری با تولید معرفت نسبت به زندگی و معنابخشی به آن، چارچوب مناسبی برای شادمانی معلولین فراهم می کند، اما این رابطه خطی نبوده و عوامل میانجی احتمالی متعددی روی آن تاثیرگذارند که این رابطه بایستی به طور جداگانه تدقیق شود.

مقدمه: یکی از چالش هایی که معلولین جسمی-حرکتی با آن مواجه اند ازدواج است. چرا که با ازدواج علاوه بر این که افراد با مشکلات جدیدی مواجه می شوند ولی به لحاظ روانی می توانند به آرامش رسیده و در زندگی احساس آرامش و خوشبختی کنند، لذا هدف از انجام این پژوهش بررسی چالش های ازدواج معلوین جسمی-حرکتی شهر تهران بود. روش کار: روش تحقیق بر اساس ماهیت داده کیفی از نوع پدیدارشناسی توصیفی، بر اساس هدف از نوع کاربردی و بر اساس نحوه گردآوری اطلاعات، توصیفی از نوع مصاحبه نیمه ساختارمند بود. مشارکت کنندگان این پژوهش را معلولین جسمی-حرکتی مراکز بهزیستی شهر تهران تشکیل می داد که از بین آنها 20 نفر به صورت هدفمند برای مصاحبه انتخاب شدند. روش تجزیه و تحلیل بر اساس تحلیل هفت مرحله ای کلایزی بود. یافته ها: نتایج بررسی ها نشان داد که، چالش های ازدواج معلولین جسمی-حرکتی را می توان در چهار طبقه اصلی شامل" احساسات و نگرشهای منفی پیرامون ازدواج، دغدغه ها و فشارهای خانواده، استیگما اجتماعی و عدم پذیرش جامعه و عدم کفایت منابع حمایتی و اشتغال سفید" طبقه بندی کرد. نتیجه گیری: توجه به چالشهای ازداواج معلولین از سوی متخصصان مشاوره توانبخشی ضروری به نظر می رسد. چالش هایی که بخشی از آنها ریشه در مشکلات روان شناختی و احساسی فرد معلول دارد و بخش دیگر مربوط به شرایط اجتماعی و حمایتی معلول است. به نظر می رسد که، مداخله های روان شناختی باید در جهت بعد فردی – اجتماعی برای کم کردن چالش های ازدواج این افراد انجام بگیرد. همچنین، در بعد اجتماعی، جامعه نیازمند آگاهی و آماده سازی محیط برای پذیرش ازدواج معلولین است.

مقدمه: شهروندان روزانه از مسیرهای مختلفی عبور می کنند که گاهی اوقات به دلایل گوناگون دچار سانحه و تصادف شده و صدماتی را متحمل می شوند. حال آن که جانبازان و معلولین جسمی - حرکتی به دلیل ناتوانی، بیش از سایرین دچار این مشکلات شده و از طراحی نامناسب گذرها رنج می برند. این مقاله از حیث تبیین اینکه گذر مناسب برای عبور جانبازان و معلولین چه مشخصاتی را باید دارا باشد، تهیه و ارایه شده است که در این راستا مشکلات حرکتی جانبازان و معلولین جسمی - حرکتی به عنوان یکی از گروه های آسیب پذیر جامعه مد نظر قرار گرفته است.هدف: ضرورت نیاز به طراحی مناسب گذرها برای عبور این دسته از شهروندان و همچنین معرفی استانداردهای این فضاها به منظور سازگار کردن آنها برای حرکت ایشان و تطبیق فضاهای ساخته شده موجود با نیازهای آنان است که در این زمینه مطالعاتی در مورد مشکلات معلولین برای عبور از گذرها و معرفی استانداردهایی برای طراحی آن مطرح شده است.روش: مطالعه حاضر یک مطالعه موردی است که به بررسی موانع عبور و مرور جانبازان و معلولین جسمی - حرکتی در خیابان چهارباغ اصفهان پرداخته است.نتیجه گیری: در این مقاله خیابان چهارباغ عباسی در شهر اصفهان به عنوان یکی از خیابان های اصلی و پر رفت و آمد این شهر مورد بررسی و تحلیل میدانی قرار گرفت که بیش تر موانع و مشکلات افراد معلول در خیابان چهارباغ به شبکه معابر و مبلمان شهری باز می گشت. موانع موجود در شبکه دسترسی پیاده شهری و قطع ادامه حرکت راحت در مسیرهای پیاده، برای افراد مختلف می توانست دشواری ایجاد کند به ویژه برای افرادی که برای حرکت، به وسایل کمکی نیاز داشتند.

بخش قابل توجهی از جمعیت همه کشورهای جهان را معلولان جسمی – حرکتی شامل می شود. توجه به موضوع معلولان و لزوم فرهنگ سازی و احترام به کرامات انسانی در این زمینه، این گروه از افراد جامعه مثل بقیه افراد نیازمند رفع احتیاجات خود در سطح محیط شهری می باشند. این پژوهش با هدف ارزیابی موانع و محدودیت های حضور معلولین جسمی-حرکتی در فضاهای شهری اهواز انجام شد. بنا به ماهیت موضوع و اهدافی که برای آن پیش بینی شده، از نوع توصیفی تحلیلی و در زمره تحقیقات کاربردی است. روش تحقیق روش کتابخانه ای روش میدانی، جامعه اماری53946نفر معلول؛ به منظور انتخاب حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شد که بر طبق آن حجم نمونه380 نفر بدست آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها ابتدا از طریق نرم افزار spss شاخص های مورد نظر جهت آزمون فرضیه ها از آزمون T، به منظور ارزیابی نهایی از مدل (DEMATEL)استفاده خواهد شد. یافته های به دست آمد از تکنیکDEMATEL نشان داد که از بین شاخص ها، شاخص نفوذپذیری و دسترس دارای بیشترین تعامل و شاخص ساختمانها کمترین تعامل و شاخص نفوذپذیری و دسترس تأثیرگذارترین عامل و شاخص مبلمان شهری تأثیرپذیرترین عامل هستند. نتیجه گیری اینکه با استفاده از آزمونT درفرضیه اول میانگین کل شاخص ها برابر 3. 93 و در فرضیه دوم میانگین4. 13 بدست آمد.

معماری و شهرسازی علومی هستند که در ارتباط با نیازهای زیستی-سکونتی انسان می باشند. اهمیت این علوم زمانی مشخص می شود که نیازهای انسان جنبه کالبدی فضایی بیابند و هدف، دسترسی به فضایی شایسته انسان باشد. اگر فضای شایسته و در خور انسان را، فضایی که علاوه بر داشتن ابعاد انسانی دارای خصلتی باشد که مقام انسان طلب می کند، تعریف نمائیم، این مقاله از حیث تبیین این که مسکن مناسب برای امنیت و آسایش حرکتی جانبازان و معلولین چه مشخصاتی را باید دارا باشد، تهیه و ارائه شده است.هدف: هدف از این مقاله طراحی مسکنی بهینه و متناسب با خصوصیات، قابلیت ها و نیازهای فرد معلول می باشد. همچنین معرفی معیارهای طراحی فضاهای مسکونی به منظور سازگار کردن این فضاها برای زندگی این دسته از شهروندان و تطبیق فضاهای ساخته شده موجود با نیازهای آنان است که در این راستا نوع طراحی مسکن جانبازان و معلولین جسمی-حرکتی مورد پژوهش قرار می گیرد.در این مقاله مجتمع مسکونی سرو، واقع در شهرک رسالت شهر اصفهان بعنوان محل زندگی یک معلول جسمی حرکتی مورد بررسی و تحلیل میدانی قرار گرفته و سعی در شناخت ضعف طراحی آن می باشد. که نتیجه آن به صورت پیشنهاداتی در غالب جدول ارائه شده است.